Teatr

W teatrze antycznym panowało wiele reguł które nie zostały złamane do czasu powstania teatru elżbietańskiego. Po pierwsze w teatrze jako aktorzy występowali jedynie mężczyźni. Ponadto aby wyrazić zadowolenie bądź smutek aktorzy zakładali specjalne maski. W antycznym świecie wystawiane były jedynie wystawane początkowo tragedie później także komedie.

Sztuką w teatrze antycznym rządziła zasada trzech jedności. Po pierwsze jedność czasu, sztuka obejmowała równo 24h, od świtu do zmierzchu. Jeśli na historie sztuki wpływały wydarzenia z przeszłości to tu właśnie wkraczał chór i opowiadał o nich. Ponadto jedność miejsca. Akcja działa się w jednym miejscu (np. zamek – sala tronowa). O wydążeniach z poza sceny informował aktor – sługa bądź chór. Ponadto jedność akcji. Sztuka obejmowała tylko jeden wątek wydarzeń.

Dziś teatr różni się od tego antycznego. Dawniej widowiska teatralne musiały być łatwo dostępne szerokiej publiczności, więc teatry budowane były pod gołym niebem na stokach wzgórz. Aktorami byli wyłącznie mężczyźni, którzy występowali w butach na koturnach (dla wyższego wzrostu) oraz w maskach symbolizujących płeć, wiek, zawód, charakter bohatera i przynależność klasową (purpura – dostojeństwo; ciemne kolory – smutek, żal, rozpacz, żałobę).
Dziś sytuacja wygląda lepiej. Teatry znajdują się w klimatyzowanych salach, a na ich scenach pojawiają się także aktorki. Nie potrzeba też specjalnych masek, ich miejsce zastąpiła odpowiednio dobrana choreografia. W spółczesne czasy pozwalają także na ukazanie scen niemożliwych do ukazania w dawnych czasach ze względu różnicy w technologii (magii teatru).