Teatr

Teatr elżbietański prawdopodobnie narodził się w 1576 roku, nazywany jest również teatrem szekspirowskim od nazwiska człowieka który przełamał zasady rządzące teatrem antycznym. Jak nie trudno się domyślić w nowym teatrze została przełamana zasada trzech jedności. Akcja nie była już ograniczona czasowo (w antycznym dramacie sztuka była ograniczona do 24h), teraz trwała czasami kilka lub kilkanaście dni. Widać to np. w „Hamlecie” Szekspira. Ponadto akcja sztuki nie działa się już w jednym miejscu (antyczna jedność miejsca). Teraz akcja mogła dziać się w dowolnym miejscu co widać min w „Makbecie”. W nowoczesnym teatrze Wiliama Szekspira została także złamana ostatnia jedność, a mianowicie jedność akcji. Teraz prócz głównego wątku do głosu dochodziły także wątki poboczne.

Także podział sztuki uległ zmianie. Dramat nie zakładał już się z pięciu aktów.

Teatr narodził się w starożytności. Składa się on z dwóch podstawowych elementów aktora i widza. Wbrew powszechnemu przekonaniu teatr może funkcjonować bez reżysera, choreografa itp. jednak nie może się obejść bez aktora i publiki. W czasie sowiej historii teatr niejednokrotnie ewoluował, aż przybrał współczesną postać.

Od wieków teatr maił za zadanie ukulturalniać. Społeczeństwo miało się dzięki niemu stać bardziej ludzkie, niejednokrotnie sztuki były tworzone tak by widz mógł rozładować emocje w nim drzemiące i powrócić z spektaklu „oczyszczony” i spokojny. Bywały w antyku także czasy że państwo płaciło ludziom (niskie bo niskie stawki ale płaciło) za wizytę w teatrze. Podobne znaczenie miały walki gladiatorów w starożytnym Rzymie jednak były one dużo bardziej krwawe niż sztuki teatralne w których krew Worgule nie występowała.